Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

Η ΑΒΥΣΣΟΣ ΤΗΣ ΔΡΑΧΜΗΣ...

Τα μεσάνυχτα της 31ης Δεκεμβρίου του 2015, ξημερώματα 1ης Ιανουαρίου του 2016 καθώς οι κανονιοβολισμοί θα υποδέχονται το νέο έτος και οι ξένοι τουρίστες θα απολαμβάνουν την υπέροχη θέα του...


Λυκαβηττού και της Ακρόπολης από την ταράτσα του Galaxy του Hilton oι καταθέσεις των Ελλήνων πάνω από 5.000 ευρώ θα κουρεύονται κατά 15% ενώ τεράστιες νταλίκες αλλά και αεροπλάνα που θα έχουν επινοικιασθεί γι΄αυτό το σκοπό θα κουβαλάνε από το εργοστάσιο της Νότιας Γαλλίας τα νομίσματα και τα χαρτονομίσματα της Ευρωδραχμής.

Ο φίλος και σύμμαχος Ολαντ θα έχει εκτελέσει στο έπακρο το χρέος του μια και αφού δεν μπόρεσε να πείσει την Κολομβία των Βαλκανίων να κάνει πραγματικές μεταρρυθμίσεις τουλάχιστο επιστράτευσε το απομακρυσμένο εργοστάστιο ώστε να κόψει το νέο νόμισμα της φίλης χώρας και τις γαλλικές ένοπλες δυνάμεις να κρατήσουν σε απόσταση αναπνοής τους χιλιάδες στην κυριολεξία δημοσιογράφους και συνεργεία που στο μεταξύ έχουν καταλύσει στα ξενοδοχεία της περιοχής ενώ όσοι δεν χωράνε μένουν σε αντίσκηνα μια και θέλουν πάση θυσία να καταγράψουν την αρχή του ξηλώματος της Ευρώπης-όπως μεταδίδουν στις ανταποκρίσεις τους.

Θα ξηλωθεί όμως το πουλόβερ της Ευρώπης με την αποχώρηση της Ελλάδας; Ο Σόιμπλε γελάει στην ιδέα. Αλλωστε την προηγούμενη φορά μόνο 3 χώρες η Γαλλία, η Κύπρος και η Ιταλία (οι υπουργοί Οικονομικών τους) συγκράτησαν την Ελλάδα στην Ευρωζώνη.

Αυτή τη φορά όμως δεν στάθηκε δυνατό.

Η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε η ίδια την έξοδό της από το κοινό νόμισμα εξαιτίας της αδυναμίας της να μεταρρυθμίσει το κράτος της Κολομβίας των Βαλκανίων.

Μάλιστα για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης θα διαχέεται ότι η έξοδος από το ευρώ είναι προσυννενοημένη με τις ΗΠΑ και πως θα υπάρξει γενναία στήριξη με επενδύσεις από την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού.

Η αλήθεια και το ψεύδος.

Η αλήθεια είναι ότι ο Ολάντ υπερασπίζεται (έχει αναλάβει εργολαβία) τα Αμερικανικά συμφέροντα στην Ευρώπη και σε χώρες με αντιαμερικανισμό όπως η Ελλάδα.

Σχεδόν σε όλες τις μπίζνες που πρότεινε ο Γάλλος πρόεδρος στην διάρκεια της παραμονής του στο Gazarte με τον Aλέξη Τσίπρα (και με την μουσική να εξοντώνει τους «κοριούς») πρωταγωνιστικό ρόλο είχαν οι αμερικανικές πολυεθνικές-ακολουθούσαν οι εταιρείες γαλλικών συμφερόντων.

Το ψεύδος είναι ότι η Αμερική θέλει την Ελλάδα εκτός Ευρώ. Ούτε η Αμερική, ούτε η Κίνα, ούτε κανείς σοβαρός επενδυτής θέλει την Ελλάδα εκτός Ευρώ.

Μια χώρα, που παρότι είναι στο ευρώ, βρίσκεται παραδομένη στις συμμορίες της Κολομβίας των Βαλκανίων πόσο αξιόπιστη θα μπορούσε να είναι για επενδύσεις χωρίς το κοινό νόμισμα;

 Κόλαση. Η Ελλάδα οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην Άβυσσο-εξαιτίας των κυβερνώντων της στα διάρκεια της μεταπολίτευσης και εξαιτίας ενός φαύλου λαού της ήσσονος προσπάθειας που υποκύπτει διαρκώς σε δημαγωγούς ηγέτες.

Για την ιστορία:

Την 1η Ιανουαρίου 2002 τα τραπεζογραμμάτια και κέρματα ευρώ εισήχθησαν σε 12 χώρες με συνολικό πληθυσμό 308 εκατομμυρίων κατοίκων.

Πρόκειται για τη μεγαλύτερη νομισματική μετάβαση που έχει γίνει ποτέ σε ολόκληρο τον κόσμο. Στο εγχείρημα συμμετείχαν ο τραπεζικός τομέας, οι εταιρείες χρηματαποστολών, οι εμπορικές επιχειρήσεις, ο κλάδος παραγωγής και εκμετάλλευσης μηχανημάτων που δέχονται μετρητά και το ευρύ κοινό.

Η μετάβαση ολοκληρώθηκε μέσα σε δύο μήνες. Τα εθνικά τραπεζογραμμάτια και κέρματα έπαυσαν να αποτελούν νόμιμο χρήμα στο τέλος Φεβρουαρίου 2002.

Πέντε χρόνια αργότερα, και αφού η Σλοβενία είχε ήδη γίνει την 1η Ιανουαρίου 2007 το 13ο μέλος της ζώνης του ευρώ, 316 εκατομμύρια κάτοικοι χρησιμοποιούσαν το ευρώ ως νόμισμα τους.

Από την 1η Ιανουαρίου 2008, μετά την ένταξη της Κύπρου και της Μάλτας στη ζώνη του ευρώ, ο αριθμός αυτός έφτασε τα 317 εκατομμύρια.

Η συνεχιζόμενη επιτυχής εισαγωγή του ευρώ συμβάλλει σε μια Ευρώπη όπου οι άνθρωποι, οι υπηρεσίες, τα κεφάλαια και τα αγαθά μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα.

Το όνομα του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος αποφασίστηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κατά τη Σύνοδο της Μαδρίτης στις 15 και 16 Δεκεμβρίου 1995. Στην ίδια συνεδρίαση αποφασίστηκε ότι η λέξη «ευρώ» θα αναγράφεται στα τραπεζογραμμάτια ευρώ με την λατινική και την ελληνική γραφή (δηλαδή «EURO» και «ΕΥΡΩ»).

Το σύμβολο του ευρώ είναι το «€», το οποίο προκύπτει από το ελληνικό γράμμα «έψιλον» και είναι το αρχικό γράμμα της λέξης «Ευρώπη». Οι δύο παράλληλες γραμμές παραπέμπουν στη σταθερότητα του ευρώ.

Το Φεβρουάριο του 1996 το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα (ΕΝΙ) προκήρυξε διαγωνισμό σχεδίου για τα τραπεζογραμμάτια ευρώ. Το Δεκέμβριο του 1996 το Συμβούλιο του ΕΝΙ επέλεξε μια σειρά σχεδίων από 44 προτάσεις οι οποίες κρατήθηκαν ανώνυμες. Στη διαδικασία επιλογής συμμετείχε μια διεθνής επιτροπή διακεκριμένων ειδικών στους τομείς του μάρκετινγκ, του σχεδίου και της ιστορίας της τέχνης, ενώ πραγματοποιήθηκε και σφυγμομέτρηση της κοινής γνώμης στα τότε 14 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το 1998 το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ ενέκρινε τα τελικά σχέδια. Προκρίθηκαν τα σχέδια του Robert Kalina από την Εθνική Τράπεζα της Αυστρίας.

Τον Ιούλιο του 1999, έπειτα από μια σειρά προπαρασκευαστικών τεχνικών σταδίων, άρχισε η παραγωγή των τραπεζογραμματίων ευρώ.

Κάθε Eθνική Kεντρική Tράπεζα (ΕθνΚΤ) ήταν υπεύθυνη να ορίσει τον τόπο εκτύπωσης του αρχικού αποθέματος τραπεζογραμματίων τα οποία ήταν αναγκαία για την αντίστοιχη χώρα.

Τα σχέδια της ενιαίας όψης των κερμάτων ευρώ επιλέχθηκαν το 1997 από προτάσεις που υπέβαλλαν όλες οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δημιουργός των σχεδίων ήταν ο Luc Luycx από το Εθνικό Νομισματοκοπείο Βελγίου.