Τρίτη, 18 Αυγούστου 2015

ΤΟ ΣΤΕ ΘΑ ΛΥΣΕΙ ΤΟ ΓΡΙΦΟ ΤΗΣ ΧΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΥ ΘΕΡΜΑΝΣΗΣ...

Την Ολομέλεια του Αρείου Πάγου θα απασχολήσει το ζήτημα αν η χρήση πετρελαίου θέρμανσης αντί πετρελαίου κίνησης από διαχειριστές πολυτοκιών, ιδρύματα, νοσοκομεία και γηροκομεία, για άλλη χρήση εκτός αυτής του καλοριφέρ, όπως είναι για ζεστό νερό...


μέσω Boiler, στοιχειοθετεί  το αδίκημα της λαθρεμπορίας καυσίμων.

Το ζήτημα παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια του ανωτάτου δικαστηρίου της χώρας από το Ζ΄ Ποινικό Τμήμα του ιδίου δικαστηρίου λόγω διαφοράς μιας  ψήφου (3-2).

Τους αρεοπαγίτες τους απασχόλησε περίπτωση  υπεύθυνης γηροκομείου της Θεσσαλονίκης η οποία  από το Μάιο 2007 έως τον Ιούλιο του 2011 χρησιμοποιούσε πετρέλαιο θέρμανσης (αντί κίνησης) για την λειτουργία του Boiler προκειμένου να έχει το γηροκομείο ζεστό νερό για να πλένονται οι ηλικιωμένοι, να πλένονται τα ενδύματα των ατόμων της τρίτης ηλικίας,  τα σκεύη των μαγειρίων, κ.λπ.

Μάλιστα, η υπεύθυνη του γηροκομείου είχε συνδέσει τις δύο δεξαμενές καυσίμων (θέρμανσης και κίνησης) με σωλήνα, έτσι ώστε να μην μπορεί να ελεγχθούν οι ποσότητες από τους δύο τύπους πετρελαίου που καταναλώνονται, όπως αναφέρεται στην δικαστική απόφαση.

Σύμφωνα με το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης η υπεύθυνη του γηροκομείου διέπραξε το πλημμέλημα της κατ΄ εξακολούθησης λαθρεμπορίας, καθώς παράνομα χρησιμοποίησε και για ίδιον όφελος «πετρέλαιο  θέρμανσης για άλλη εκτός από θέρμανση χρήση,  με σκοπό να στερήσει το Δημόσιο από τους εισπρακτέους δασμούς, τέλη και φόρους, οι δε δασμοί και φόροι που στερήθηκε το δημόσιο υπερβαίνουν το ποσό τις 30.000 ευρώ» (ανέρχεται στο ποσό των 66.798  ευρώ).

Αναλυτικότερα, σύμφωνα με την δικαστική απόφαση η υπεύθυνη του γηροκομείου «χρησιμοποίησε συνολικά 166.213 λίτρα πετρελαίου θέρμανσης αντί πετρελαίου κίνησης, εκτός από τη θέρμανση των χώρων του οίκου ευγηρίας και για άλλες χρήσεις, όπως τη θέρμανση νερού μέσω εγκατεστημένου boiler».

Κατά την ίδια απόφαση η γυναίκα «γνώριζε την υποχρέωση της να καταναλώνει μόνο πετρέλαιο κίνησης εφόσον το χρησιμοποιούσε και για άλλες χρήσεις πέραν της θέρμανσης χώρου, γι’ αυτό μάλιστα το λόγο στο κτήριο της   επιχείρησης είχαν εξ υπαρχής (από την κατασκευή του βάσει των σχετικών μελετών) τοποθετηθεί δύο διαφορετικές δεξαμενές, οι οποίες όμως ενώθηκαν στη συνέχεια ακριβώς για να τροφοδοτούνται μόνο με πετρέλαιο θέρμανσης προς καταστρατήγηση των σχετικών διατάξεων».

Μάλιστα, επισημαίνεται στην δικαστική απόφαση, ότι  η υπεύθυνη του γηροκομείου, «προέβαινε σε αγορά ικανών ποσοτήτων πετρελαίου θέρμανσης ακόμη και κατά το μήνα Απρίλιο, προκειμένου να καταναλώνει απ’ αυτό για τη θέρμανση  του νερού και κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, κατά τους οποίους δεν διατίθεται πετρέλαιο θέρμανσης».

Κατόπιν αυτών, η υπεύθυνη του γηροκομείου άσκησε αναίρεση στον Άρειο Πάγο  κατά της καταδικαστικής εφετειακής απόφασης, κάτι όμως  που δίχασε τους αρεοπαγίτες.

Η πλειοψηφία (3 αρεοπαγίτες) του Ζ΄ Ποινικού Τμήματος του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποφάνθηκε ότι το Εφετείο Θεσσαλονίκης εσφαλμένα ερμήνευσε τις διατάξεις της  τελωνιακής νομοθεσίας (Τελωνειακό Κώδικα)  περί λαθρεμπορίας και κήρυξε ένοχη την υπεύθυνη του γηροκομείου για λαθρεμπορία κατ’ εξακολούθηση, γιατί, για «τη λειτουργία του ατμολέβητα (boiler), χρησιμοποίησε πετρέλαιο θέρμανσης αντί πετρελαίου κινήσεως, που δασμολογείται κανονικά».

Παράλληλα, η πλειοψηφία - η οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση της υπεύθυνης του γηροκομείου- υπογραμμίζει στην υπ΄ αριθμ. 582/2015 απόφαση του Αρείου Πάγου, ότι νόμιμα χρησιμοποιήθηκε το πετρέλαιο θέρμανσης για τη χρήση ζεστού νερού.

Αντίθετα, η μειοψηφία (δύο μέλη του δικαστηρίου) υποστήριξαν ότι πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης κατά της εφετειακής απόφασης, καθώς η υπεύθυνη του γηροκομείου  «για να λειτουργήσει ατμολέβητα, τύπου  boiler, που χρησίμευε για θέρμανση νερού για χρήσεις άλλες και όχι για θέρμανση, εν γνώσει της χρησιμοποίησε για κίνηση του καυστήρα πετρέλαιο θέρμανσης συνολικά 166.213 λίτρα , αντί πετρελαίου κίνησης που όφειλε να χρησιμοποιήσει, στερώντας έτσι το Δημόσιο από τους αναλογούντες φόρους και δασμούς αξίας 66.798,96 ευρώ».

Ποια θεωρούνται καύσιμα θέρμανσης;

Τέλος αξίζει να διευκρινιστεί ότι ως καύσιμα θέρμανσης  «θεωρούνται τα προοριζόμενα να χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά και μόνο για την λειτουργία κεντρικών συστημάτων θέρμανσης (καλοριφέρ) ή άλλων μέσων για την θέρμανση ανθρώπων στους χώρους κατοικίας, διαμονής ή εργασίας τους».

Ως καύσιμο κινητήρων θεωρούνται «τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται σε μηχανές ή συσκευές, στις οποίες η χημική ενέργεια του καυσίμου, μέσω της καύσης, μετατρέπεται σε θερμική ενέργεια και εν συνεχεία σε κινητική ενέργεια».